تاریخچه طب سنتی

تعریف طب سنتی
Rate this post

تاریخچه طب سنتی

واقعیت این است که تاریخ پیدایش طب با باید تاریخی به طول زندگی بشر داست. ابتلای انسان به انواع بیماری‌ها باعث شد که بر اساس یک غریزه طبیعی و در پی چاره‌جویی، به طور تجربی، اولین اقدامات درمانی را انجام دهد.

بر اساس کتیبه‌های دوران «این شآن» چین (قرن ۱۶-۱۱ ق. م)، بیش از سه هزار سال پیش، روی استخوان‌ها يا لاک لاک‌پشتان، موضوعاتی مربوط به پزشکی و بیماری‌ها نگاشته شده است. پس از آن، درسلسله‌های بعدی چین مانند سلسله جئو، هان و… علم طب شکل مدون‌تر و کامل‌تری پیدا کرد. تا جایی که علم جراحی در سلسله «هان»، سطحی نسبتاً عالی داشت.

اما شواهد تاریخی نشان می‌دهند که اولین آثار مکتوب پزشکی، از ایران برخاسته و مربوط به ۷۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح و شخصی به نام تریتا است. پس از آن، واژه طب را در مکتب مزدیسنای زرتشت پیامبر می‌بینیم. در جریان حمله اسکندر به ایران، بخشی از کتب با ارزش پزشکی به یونان منتقل گشت و توسط دانشمندان این کشور ترجمه شد. همین موضوع باعث شد که بعضی اصول طب یونانی؛ مثل توجه به اخلاط چهارگانه، برگرفته از طب سنتی ایران باشد.
البته در دوره اسلامی، شاهد گسترش و به قدرت رسیدن دوباره طب سنتی در ایران هستیم. بنای دانشگاه گندی شاهپور در جنوب شرقی دزفول و ظهور ستارگان طب سنتی ایران، مانند ابوعلی سینا، رازی، سید اسماعیل جرجانی و… گواه این امر است.

در جریان جنگ‌های صلیبی، طب سنتی از ایران به اروپا منتقل شد. یکی از کتبی که مرجع آموزش پزشکی در غرب بوده و است، کتاب قانون ابن سینا است.

بعدها با نفوذ غرب در دوران صفویه و قاجاریه، استفاده از طب سنتی ایران به تدریج کمرنگ شد و جای خود را به سیستم درمانی غربی و داروهای شیمیایی داد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.